50’s revival onder veganisten? | Stop de verzuiling!

verzuiling
Foto: LoggaWiggler CC-licentie

Mijn ouders groeiden op als kinderen van de verzuiling. Mijn opa’s en oma’s waren gereformeerden van de oude stempel. Brood kocht je bij de juiste, gereformeerde bakker, de dokter zag je het liefst op zondag in je eigen kerk zitten en als de kinderen naar het atheneum wilden, dan konden ze maar beter de trein pakken naar de school met de juiste grondslag, dan zich in te laten schrijven op de openbare school op 10 minuten loopafstand. Mijn ouders wisten zich te ontworstelen aan deze ideeën, tot groot ongenoegen van mijn grootouders, die al bijna een hartverzakking kregen als ze bij mijn ouders de Mikro-gids op de mat zagen liggen (het tv-gidsje van de katholieke KRO) in plaats van de enige juiste NCRV-gids (de protestantse variant). En hoewel we in Nederland nog altijd leven met de restanten van een verzuild systeem (er zijn maar weinig landen die hun publieke omroep verdeeld hebben in verenigingen voor alle verschillende gezindten of die zo’n diversiteit kennen aan scholen, sportverenigingen en zorginstellingen met een religieuze of levensbeschouwelijke stempel), klinkt de verzuiling voor velen als een extremistische ver-van-mijn-bed-show. Er is momenteel gelukkig niemand die ook nog maar enig belang hecht aan mijn bijzonder pure protestantse stamboom (behalve misschien de hugenoten-voorvaderen van mijn vriend, die met deze kennis tevreden in hun graf kunnen rusten) en dat is maar goed ook, want alleen van de gedachte daaraan krijg ik al de rillingen. Verzuiling kweekt wat mij betreft enkel onbegrip en wantrouwen voor andersdenkenden en dat is een potentieel kruidvat voor conflict in plaats van verbinding.

Enkel kopen bij je eigen kleur? Jaren ’50, ga terug in je hokje!

Je zou denken dat de verzuiling tot het verleden behoorde. Dat het gaat om een benauwende tijd, die we na alle culturele en sociale revoluties in de jaren ’60 en ’70 voorgoed achter ons hebben gelaten. Toch heb ik de indruk dat die manier van denken voor sommigen onder ons nooit helemaal verdwenen is. Toen een tijdje geleden de aankondiging van Vegansuper, een veganistische supermarkt in Groningen op facebook kwam te staan, had ik verwacht dat dit met gejuich ontvangen zou worden. Een supermarkt met enkel veganistische producten, nú in 2016! Dat is een eerste stap richting de toekomstdroom van iedere veganist: een wereld waarin enkel producten zonder dierenleed te koop zijn. Toch bleek dit voor veel mensen niet zo simpel te liggen. Velen vroegen zich namelijk af in hoeverre de eigenaren wel veganisten waren (wat ze overigens wel zijn… maar dat is dus best irrelevant). Dit was voor sommigen het startschot om enkele veganistische producten en bedrijfjes waarvan de eigenaar er vermoedelijk geen veganistische lifestyle op na houdt, zwart te maken. Want ja, als je boodschapjes doet, dan moet dat natuurlijk wel bij iemand die bij je eigen club hoort. Waar deed me dat toch aan denken? Het is dat mijn opa’s en oma’s de gedachte aan reïncarnatie dusdanig zondig vonden dat ze elk plan dat er maar zou zijn om ze terug te laten keren op aarde zouden dwarsbomen. Toch leek het net alsof ik mijn grootouders op facebook hoorde praten. Enkel nog boodschappen willen doen bij mensen van je eigen kleur en dan ook nog eens commentaar leveren op mensen die veganistisch bij de McDonald’s eten (want daar wordt vlees bereid), of die sojamelk van Melkunie kopen (een bedrijf dat ook zuivelproducten produceert), of die bij de Vegetarische Snackbar eten (waarvan de eigenaar naar verluid niet veganistisch zou zijn)…. Oh, come on: jaren ’50, ga alsjeblieft terug in je hokje. Naast dat het gewoon niet mogelijk is om al je eten bij ondernemers te kopen die dezelfde leefwijze als jij erop nahouden (tenzij je alles helemaal zelf verbouwt), kun je je afvragen in hoeverre het behulpzaam is in het bereiken van je uiteindelijke doel: een wereld zonder dierenleed. Door je af te zonderen van anderen en enkel nog al je inkopen, gezondheidszorg en wat al niet meer te doen bij mensen die er dezelfde principes op na houden als jij, zorg je er alleen maar voor dat veganisme bij een gesloten gemeenschap gaat horen, in plaats van mainstream gedachtegoed wordt.

Elk veganistisch initiatief is een belangrijke stap richting een leedvrije wereld

Laten we juist alle veganistische initiatieven vieren, of die nu komen van mensen die strak in de leer zijn, of die alleen maar eurotekens in hun ogen hebben. Ieder vegan product dat er meer over de toonbank gaat is er weer één. Juist wanneer veganisme toegankelijk wordt, wordt het niet alleen voor ons als vegans makkelijker om boodschappen te doen die passen binnen onze eigen ethiek, de drempel voor anderen wordt ook lager om steeds dier- en milieuvriendelijker te gaan leven. Alleen door met een open blik naar buiten te treden, zorg je ervoor dat veganisme steeds groter wordt en de wereld steeds een beetje diervriendelijker. Maar mocht je nou echt in de verzuiling geloven en nostalgisch verlangen naar de jaren ’50, dan kun je het ook nog altijd zo doen als mijn grootouders, die in totaal 15 gereformeerde kinderen op de wereld gezet hebben. Gaat heen en vermenigvuldigt u. Ik denk echter dat er milieuvriendelijker, efficiëntere en effectievere manieren zijn om de veganistische hemel op aarde dichterbij te brengen.

Wat je misschien ook wel interessant vindt:

16 reacties op “50’s revival onder veganisten? | Stop de verzuiling!

  1. Wat een goed artikel! Ik ben het helemaal met je
    eens. Iedere stap is er één. Laten we het vooral
    mainstream maken en toegankelijk voor
    iedereen, daar kom je uiteindelijk veel verder
    mee. Dat maakt namelijk ook dat de niet-
    veganist (zoals ik in feite nog steeds ben), steeds
    vaker voor vegan opties zal kiezen.

    1. Het maakt de drempel echt lager om diervriendelijke te consumeren voor iedereen als er meer vegan initiatieven komen. En als wij met z’n allen laten weten hoe hard we dat toe zouden juichen, hoe makkelijker het ook weer voor de dappere, ondernemende, creatievelingen is om met een nieuw vegan initiatief te komen.

  2. Weer heerlijk geschreven, ik geniet echt van je artikelen! Bizar eigenlijk, dat we zulke intolerante hokjesdenkers zijn met zijn
    allen… Ieder initiatief om de wereld mooier te maken in fantastisch <3

    1. Leuk om te lezen dat je van mijn artikelen geniet 🙂 , daar doe ik het voor!! En wat je zegt, ieder initiatief om de wereld mooier te maken is fantastisch! Ik vind het zo leuk om in een land te leven waarin het steeds makkelijker wordt om aan veganistische producten te komen!

  3. Goed geschreven! En dan te bedenken dat dit in Nederland al best goed is geregeld. Hier in Colombia kan men werkelijk niet
    begrijpen dat je kunt leven zonder vlees. Nu mijn vrienden en collega’s zien dat ik nog steeds in leven ben zonder vlees en vis
    en kip te eten denken ze wel dat geen dieren eten wel kan, maar een stapje verder, veganisme, is echt iets dat men niet kan
    geloven. Te moeilijk, te weinig voedingsstoffen, etc. Helaas zijn er ook weinig opties hier voor veganisten. Vegetarisch eten is
    prima te doen, maar dat stapje verder is ook echt wel lastig hier.

    1. Ja hier in Nederland en zeker in Rotterdam waar ik woon is het af en toe vegan luilekkerland! Ik hoop dat dat bij jou in Colombia ook ooit zal gebeuren! Een wereldwijde vegan revolutie lijkt me wel wat 😉 .

  4. Leuk artikel!! Daar had ik nog nooit aan gedacht/over gehoord, dat er vegans zijn die alleen bij veganistische ondernemers
    willen kopen. Dat klinkt voor mij onlogisch, juist met het oog op bekendmaking van het onderwerp en de toegankelijkheid.
    Desalniettemin steun ik ook graag volledig veganistisch initiatieven, maar ik zie zelf ook de voordelen van andere
    ondernemers. Een voorbeeld is een bio-winkel bij mij in Arnhem, de eigenaresse leefde vegetarisch en verkocht ook bijna alleen
    maar vegetarische producten, maar sinds ik daar boodschappen deed en ze steeds meer veganistische mensen ontmoette, is ze
    ook veganistisch geworden en verkoopt ze ook steeds meer veganistische producten. Win-win! 🙂

    1. Wat een leuk verhaal!! Het helpt echt om mensen ermee in contact te brengen! Onbekend maakt onbemind, maar het tegenovergesteld is ook waar: hoe meer mensen ergens over horen of lezen, hoe serieuzer ze iets in overweging zullen nemen.

  5. Ik ben het zo ontzettend met je eens en ik moest zo lachen om je prachtige historosche vergelijkingen. Of een ondernemer nu
    straks in de leer is of gekleed in strak leer, het gaat er wat mij betreft om dat je je aan je eigen normen houd en anderen hun
    normen gunt. Ik bewonder liever iemand die zijn best doet om de wereld een mooiere plek te maken dan ‘m om te oren te slaan
    met wat nog perfecter kan. Kan ik zelf namelijk een heleboel meppen terugverwachten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *