5 tips om anderen te vertellen dat je vegan bent

eten

Een paar dagen geleden schreef ik al over mijn “coming-out” als vegan. Niet ieder mens zit hetzelfde in elkaar natuurlijk, maar man man man… wat vond ik het spannend! Ik scheet nog net geen 100% plantaardige poep in mijn katoenen broek. Als onvervalste pleaser vond ik het maar wat moeilijk om eens een keer heel hard tegen de stroom in te roeien. Ik besloot uiteindelijk om toch van me te laten horen en ik ben daar erg blij mee. Niet alleen kan ik nu ook in het bijzijn van anderen helemaal volgens mijn eigen principes en geweten leven, ik heb ook de indruk dat ik er persoonlijk sterker door geworden ben door eens voor mezelf op te komen. Maar wat nu als jij binnenkort een etentje hebt? Of op bezoek gaat bij je ouders en er klaar mee bent om tegen je zin koekjes met roomboter te blijven eten? Ik geef je mijn 5 beste tips!

1.Kies het juiste moment om je mededeling te doen. Praten over veganisme terwijl je tafelgenoten net een bord vol met vlees geserveerd hebben gekregen is meestal niet het juiste moment. Mensen voelen zich op zo’n moment snel aangevallen, terwijl je voor of na het eten vaak veel beter over het thema kunt praten. Als je een etentje hebt, kun je het beste ruim van te voren je wensen kenbaar maken. Mensen hebben dan de tijd om rekening met je te houden en kunnen even aan het idee wennen (als dat al moet).

2. Kies het juiste medium voor je mededeling. Bel je iedere maandag met je moeder en voel je je comfortabel om op die manier met haar te kletsen? Snijd het onderwerp dan gewoon eens aan in een van die telefoontjes. Misschien vind je het echter makkelijker om een e-mail te sturen. Sommige mensen kunnen dingen beter verwoorden wanneer ze iets op papier zetten. Op die manier kun je het ook nog eens nalezen en weet je dus zeker dat je toon niet te fel, of juist te mat is.

3. Houd de boodschap bij jezelf. Zeg dus niet: vlees eten is slecht, maar geef aan waarom jij geen vlees meer wilt eten. De welbekende “ik-boodschap” dus. Als ik met mensen ga eten die ik niet goed ken, maar die niet weten dat ik veganist ben, dan houd ik meestal heel kort: “Ik ben veganist en eet om ethische redenen geen dierlijke producten (vlees, vis, melk, eieren etc.).” Bij mijn familie en vrienden merkte ik dat ze het fijn vonden als er iets meer uitleg kwam. Ik heb daar over mijn weg naar het veganisme verteld en gesproken over mijn gevoel bij het eten van vlees, hoe dat ontstaan is en de keuzemomenten die volgden. Als mensen zich kunnen verplaatsen in jou, dan snappen ze ook beter waar je keuzes vandaan komen, waardoor ze het ook beter kunnen accepteren.

4. Zorg dat als je eenmaal begonnen bent met vertellen, dat je de reacties van de ander in de gaten houdt. Een deel van de mensen zal jouw levensstijl gewoon voor een gegeven aannemen en zullen er neutraal tegenoverstaan. Sommige mensen zijn echt oprecht geïnteresseerd in veganisme en willen er alles van weten, zonder jou in een hoekje te willen drijven. Als dat gebeurt moet je vooral de vragen van de ander beantwoorden en enthousiast blijven vertellen over je nieuwe lifestyle. Andere mensen stellen vooral vragen omdat ze zich ergens diep van binnen een klein beetje aangevallen voelen. Dat is ook helemaal niet raar. Jij zondert je af van de groep en dat kan als een bedreiging ervaren worden. En daarnaast zijn er heel wat mensen die van mening zijn dat ze al heel goed bezig zijn met diervriendelijk en milieubewust consumeren, maar als jij nog een stapje verder gaat, dan kan dat best gevolgen hebben voor de manier waarop ze ineens naar zichzelf gaan kijken. Mensen vinden het moeilijk om te erkennen dat ze zouden moeten veranderen om in het reine te kunnen komen of blijven met hun geweten. Bedenk dan vooral dat dat niet iets is van jou, jij hebt jouw keuze gemaakt, zij maken de hunne. Als hun geweten opspeelt, of als zij jouw manier van leven als een bedreiging voor hun manier van leven ervaren, dan is dat hun probleem niet het jouwe. Maak het daarom ook niet tot jouw probleem en geef aan waar je grenzen liggen. Als je bepaalde vragen of grapjes niet leuk vindt, probeer het gesprek dan naar een ander, veiliger thema te leiden (of geef aan dat je het niet leuk vindt, als je je daar prettig bij voelt). Ga niet meteen vegangeliseren. Wanneer je “uit de kast komt” als vegan, is het niet je doel om zo veel mogelijk zieltjes te winnen. Je wilt zorgen dat mensen op de hoogte zijn van jouw keuzes en je wilt vragen of ze daar rekening mee kunnen houden.

5. Als laatste een heel praktische tip: toen ik voor het eerst als veganist bij mijn ouders ging eten, nam ik zelf vleesvervangers mee (dat doe ik nog regelmatig). Door het praktisch makkelijk te maken, voorkom je dat mensen hun best hebben gedaan en jij uiteindelijk toch moet zeggen dat je het niet eet, omdat er toch ei of weet-ik-veel-wat in verwerkt zit. Daarnaast schieten sommige mensen compleet in de stress wanneer ze ineens iets veganistisch moeten maken. Om dat te voorkomen, vraag ik van te voren meestal even of men denkt dat het gaat lukken om iets voor mij te maken en zo niet, hoe ik kan helpen. Ik maak met enige regelmaat mee dat mensen het juist heel erg leuk vinden om speciaal iets voor mij klaar te maken, maar ik maak ook wel mee dat mensen het een hele opgave vinden. Zodra ik dat weet, kan ik meedenken. Zo geef ik regelmatig tips voor sites met recepten, of neem ik een deel van een maaltijd (vleesvervangers bijvoorbeeld) of een gehele maaltijd mee, die ik vervolgens daar ter plekke opwarm. Misschien minder leuk, maar het zorgt er wel voor dat iedereen tevreden is en je het ook over andere dingen kunt hebben dan over wat er allemaal wel of niet in het eten zit.

Wat je misschien ook wel interessant vindt:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *