5 Dingen die mijn katten me leren

Douwe en Imme
Daar zitten ze, de dames poes: links Imme en rechts Douwe.

Mijn lieve poezenmeisjes, wat zou ik zonder ze moeten! Ik vind het heerlijk om Immetjes buikje te kroelen, of met Douwe in mijn armen de kamer rond te dansen (echt, en ze spint erover!). Als ik thuis kom na een lange dag, dan is er niks fijners dan met een poes op schoot te ontspannen op de bank. Maar wist je dat je van poezen ook nog eens ontzettend veel kunt leren? Bij deze, de 5 lessen van juf Douwe en juf Imme die ik voor geen miauwt had willen missen!

1. Ook als je een off-day hebt, zal er niet minder van je gehouden worden.

Douwe kan echt verschrikkelijk onhandig en ontdeugend zijn en op sommige dagen ligt er niet alleen kots op het tapijt en poep op de muur, maar loop ik ook scherven van glas te ruimen en uitgegraven plantjes terug te plaatsen. Maar ik doe het allemaal met liefde, ook als ik soms wat moet mopperen. Als ik zelf een slechte dag heb, ben ik bang dat mensen mij er enorm op af gaan rekenen. Ik denk dan dat iedereen me het liefst zou willen verlaten, maar als ik dan me dan Douwe voor de geest haal en hoe vaak zij een slechte dag, maar toch een vaste plek in mijn hart heeft, dan kan ik het altijd weer in perspectief plaatsen.

2. Als iets je niet bevalt, mag je best eens van je af bijten.

Mijn poezen weten grenzen te stellen. Als ik net wat te lang doorga met spelen, of wanneer de staart van één van de dames per ongeluk onder mijn voet komt, dan laten ze me duidelijk weten dat ze daar niet van gediend zijn. Niet altijd even aangenaam voor mij, maar uiteindelijk ben ik blij dat ze het laten horen. Zo weet ik ook waar ik aan toe ben. Zelf vind ik het best lastig om grenzen aan te geven, maar het is wel heel belangrijk dat ik het ga leren. Net als mijn katten, heb ik ook best het recht om af en toe duidelijk te laten weten wat ik niet ok vind. Alhoewel dat natuurlijk niet altijd zo kattig hoeft als de dames.

3. Als je iets wilt, dan mag je het best vragen en vasthoudend zijn.

Immetje weet altijd precies wanneer het etenstijd is. Rondom een uur of 6, komt ze naar me toe en begint ze met haar lieve piepstemmetje te miauwen. Overal waar ik naar toe loop op dat moment, komt ze achter me aan. Net zolang totdat ik haar geef wat ze wil. Als ik zelf wat wil, durf ik dat niet altijd aan te geven en al helemaal niet vasthoudend te zijn, als ik toch het lef heb gehad om m’n mond open te doen. Ik stel m’n eisen dan bij om de lieve vrede te behouden, terwijl die lieve vrede helemaal niet in het geding hoeft te zijn.

4. Rustmomentjes nemen gedurende de dag is van groot belang.

Als je eens wist hoeveel mijn katten lagen te slapen… Ongelofelijk! Toch krijgen ze hun hele programma van wassen, spelen en eten afgewerkt. Of althans, daar ga ik van uit 😉 . In ieder geval herinnert het me er altijd weer aan dat ik ook best eens wat extra rust mag nemen als de meiden weer eens lekker liggen te pitten in hun hangmatjes.

5. Je hoeft niet met iedereen vrienden te worden.

Mijn meiden laten zich niet altijd aan iedereen zien. Sterker nog, Immetje laat zich aan bijna niemand zien en al helemaal niet aaien door mensen die ze nog niet goed kent. Maakt dat Immetje een slecht of stom poesje? Nee, hoor! Immetje besteedt gewoon haar energie enkel aan de mensen die ze wel leuk vindt en dat is misschien ook wel zo verstandig. Ik wil eigenlijk altijd graag aardig gevonden worden, maar wat schiet je er eigenlijk mee op om te investeren in aardig gevonden worden door mensen waar je zelf niks mee hebt?

(Visited 294 times, 1 visits today)

Wat je misschien ook wel interessant vindt:

14 reacties op “5 Dingen die mijn katten me leren

  1. Wat een goed artikel en wat kunnen we veel van onze wandelende – kijkt om zich heen – slapende
    pluizemonsters leren! Heel leuk en origineel 🙂

    1. Ja he, mijn pretty girls <3 . En ze komen gewoon "van de straat". Het zijn voormalige zwerfkatjes die zijn opgevangen door een particuliere kattenopvang.

  2. Aaaaaah hahaha wat een geweldig artikel! Goed bedacht zeg! Heel belangrijke levenslessen, van die lieve en pure beestjes.
    Nog een off-topic vraag: sinds wanneer ben je eigenlijk begonnen met deze website? En had je al ervaring in websites maken?
    Het ziet er allemaal zo goed uit vind ik namelijk! 🙂

    1. Dank je, wat lief!! Je maakt me helemaal blij met dat compliment! Ik heb jaren geleden een blog gehad, maar ben daar mee gestopt toen ik het heel druk kreeg met mijn studie Grafische en Digitale Media (waar ik na 1 jaar ook mee gestopt ben, omdat het eigenlijk gewoon vulling was voor de periode waarin mijn logopediediploma niet erkend was door de Belgische overheid). Ik heb in die zin dus wel een beetje een achtergrond (ik kan html, css e.d. en ik kan een beetje tekenen, het logo heb ik zelf getekend 🙂 ). Het bloggen heb ik later weer opgepakt met “De Makerij”, maar dat nam ik niet heel serieus. In april van dit jaar leek het me leuk om het bloggen weer wat fanatieker op te pakken, omdat ik het toch wel weer heel erg leuk begon te vinden en ik professioneel inmiddels ook in een rustiger vaarwater zit (ik heb inmiddels een baan als logopedist). Ik heb toen het hele concept en de lay-out een beetje vernieuwd en heb ook meteen een nieuwe naam, url en blogsysteem (wordpress ipv blogger) gekozen, wat resulteerde in Kmkmmr zoals het nu is! De artikelen van De Makerij zijn wel meeverhuisd, dus die kun je nog altijd lezen als je terug gaat in mijn posts van voor april 2016.

      1. Oh wat leuk om te horen! Geweldig dat je het logo zelf getekend hebt, ik had al zo’n vermoeden met je handige, creatieve
        skills, zoals zelf kleren maken 🙂 En kennis van de digitale wereld lijkt me ook fijn, gaaf dat je het weer opgepakt hebt met
        Kmkmmr. Heb je ook zicht op de keren dat je website gelezen wordt? (dat lijkt me altijd zo grappig om te zien als je een
        eigen website hebt). Ga in ieder geval zo door, ik vind het heerlijk om hier rond te neuzen 🙂

        1. Ja ik kijk wel naar mijn bezoekersaantallen, maar ik probeer me er niet al te veel door af te laten leiden. Het is leuk om te weten via wat die bezoekers mij hebben bereikt, of wat de meest gelezen artikelen zijn, maar met het totale aantal bezoekers probeer ik me niet al te veel bezig te houden (mijn blog staat nog niet zo lang online, dus grote aantallen kan ik niet verwachten). Wat ik wel heel leuk vind om te zien is dat er maar weinig bezoekers zijn die op mijn site terechtkomen en zonder wat gelezen te hebben weer vertrekken (dat kan ik ook zien en ook hoeveel tijd er gemiddeld besteed word aan het lezen van een post… niet per persoon hoor, maar wel per dag of per bron, bijv. alle mensen die via facebook zijn gekomen), de meesten lezen mijn artikelen dus ook echt 🙂

  3. Wat een ontzettend leuk artikel! En je hebt zo gelijk, wat kan je veel leren van je katjes. Ik herken mijn katje
    in die van jou ontzettend en je hebt helemaal gelijk dat ik veel van haar kan leren. Vooral wat betreft
    doorzetten als ze iets wil (ze stopt écht niet met krabbelen voordat de deur voor haar opengaat, en anders
    zal ze even haar ontevredenheid laten zien door spullen van meubels af te tikken, haha). Ik herken me ook
    heel erg in jou en in wat je zegt wat je kan leren, dus bedankt voor deze wijze les. Super leuk berichtje.
    Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *